Στη δισκογραφική εταιρία Λύρα, όπως ίσως θυμάστε οι παλαιότεροι, εκδίδαμε μια σειρά δίσκων βινυλίου και κασετών με γενικό τίτλο «Ποιήματα». Όλοι οι εν ζωή ποιητές διάβαζαν επιλογή από τα ποιήματά τους.
Ήρθε η σειρά του μεγάλου ποιητή της Θεσσαλονίκης Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη. Την επιμέλεια παραγωγής είχε αναλάβει ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, που είχε μελετήσει το έργο του και έτρεφε για τον ποιητή, ζωγράφο και συγγραφέα μεγάλη εκτίμηση. Ηχοληψία έκανε ο συνεργάτης του αλησμόνητου Νίκου Παπάζογλου, Χρήστος Μέγας.
Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο Τεύχος 85 (Σεπτέμβριος 2023) της έντυπης έκδοσης του ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚέΩΝ ΠόΛΙΣ
Αποκτήστε τη δική σας συνδρομή εδώ: https://www.culturalsociety.gr/eshop/
Ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα στο σπίτι του κυρ-Νίκου, στη Βασιλίσσης Όλγας, αλλά είχα ακούσει πολλές ιστορίες για τον ίδιο, είχα διαβάσει βιβλία του και είχα ένα μικρό τρακ για τη συνάντηση.
Μας καλωσόρισε θερμά. Το καθιστικό ήταν φιλικό, ζεστό, γεμάτο πίνακες ζωγραφικής, εικόνες, βιβλία, μια συλλογή κοχυλιών, παλιά έπιπλα και καμία επιτήδευση. Απλό αστικό σπίτι ενός λαμπρού πολιτισμού που ξεθωριάζει.
Ο Χριστιανόπουλος ήταν νευρικός, είχε άγχος και αντιμετώπιζε τον Νίκο Γ. Πεντζίκη με σεβασμό, αλλά και ελαφρύ φόβο.
Στη διάρκεια της ηχογράφησης, χωρίς να ενδιαφέρεται για την ηχογράφηση που «έτρεχε», ρώτησε τον ηχολήπτη: «Να σε ρωτήσω κάτι, νεαρέ μου. Όταν βλέπεις μια κοπέλα, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που προσέχεις;» Ο Χρήστος, αμήχανος και ντροπαλός, ψέλλισε: «Τα μάτια». Ο Πεντζίκης άρχισε να φωνάζει, ακούμπησε όρθιος στον τοίχο και σχεδόν θυμωμένος του είπε: «Τα γόνατα, φυσικά. Σε τι διαφέρουμε από τα ζώα; Πού στηρίζεται το σώμα μας; Κοίταξέ με, πώς στέκομαι στον τοίχο. Είσαι καταδικασμένος σε εφήμερους έρωτες, νεαρέ μου, κρίμα».
Ο Χριστιανόπουλος προσπαθούσε να τον επαναφέρει στην τάξη και να τον πείσει να μη διακόπτει την ηχογράφηση. Αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο κυρ-Νίκος ήταν αμετακίνητος στην άποψή του ότι αυτά που έλεγε εκτός των κανόνων της ηχογράφησης ήταν πιο ενδιαφέροντα.
Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε, αλλά δεν το ξεχνώ και είμαι χαρούμενη γιατί «τους ποιητές να δω πρόλαβα εγώ», όπως τραγούδησε ο Διονύσης Σαββόπουλος.
Σημείωση της σύνταξης: Η φωτογραφία έχει υποστεί τεχνική ψηφιακή επεξεργασία αποκλειστικά για καθαρότερη διαδικτυακή δημοσίευση. Δεν έχουν προστεθεί, αφαιρεθεί ή αλλοιωθεί πρόσωπα, αντικείμενα ή άλλα ουσιώδη στοιχεία της αρχικής εικόνας.
Διαβάστε επίσης
- Μίρκα Κάρρα
- Εύα Χατζηαντώνογλου
