Στα 16, εθελοντής στην Πολιτική Προστασία

Ο 16χρονος Σάββας Σαραφίδης περνά τις Κυριακές του ανάμεσα σε ασυρμάτους, πρώτες βοήθειες και ασκήσεις πυρόσβεσης. Από πολύ μικρός είχε αποφασίσει ότι δεν θέλει απλώς να παρακολουθεί όσα συμβαίνουν γύρω του και από τα 13 του άρχισε να συμμετέχει σε εθελοντικές δράσεις.

Βρισκόταν στις πρώτες υπηρεσίες του. Οι σειρήνες ακούστηκαν η μία μετά την άλλη. Τα οχήματα άρχισαν να φεύγουν από τη βάση της Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Θέρμης, στη Νέα Ραιδεστό, ενώ στο Κέντρο Επιχειρήσεων οι πληροφορίες έφταναν διαρκώς. Αυτό που τον εντυπωσίασε περισσότερο δεν ήταν ο θόρυβος των οχημάτων, αλλά η ηρεμία των ανθρώπων στον ασύρματο.

«Γρήγορα κατάλαβα ότι, αν ένας χάσει την ψυχραιμία του, όλα μπορεί να γίνουν δυσκολότερα. Μια ήρεμη φωνή στον ασύρματο μπορεί να βοηθήσει ακόμη και στην αποτελεσματικότερη κατάσβεση μιας πυρκαγιάς».

Λόγω της ηλικίας του, δεν μπορεί ακόμη να επιχειρεί στο μέτωπο μιας φωτιάς, πρέπει να περιμένει μέχρι να γίνει 18, βρίσκεται όμως στο Κέντρο Επιχειρήσεων, συμβάλλοντας στον συντονισμό των οχημάτων, στις πρώτες βοήθειες και στην υποστήριξη της ομάδας.

Πέρυσι, από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Μάιο, κάθε Κυριακή, περνούσε τουλάχιστον τρεις ώρες στη βάση εκπαίδευσης. Έμαθε να χειρίζεται ασυρμάτους, εκπαιδεύτηκε στην πυρόσβεση και πιστοποιήθηκε στη Βασική Υποστήριξη Ζωής, αποκτώντας γνώσεις ΚΑΡΠΑ και χρήσης αυτόματου εξωτερικού απινιδωτή.

Το παράδοξο είναι ότι παλιότερα δεν μπορούσε ούτε να βλέπει αίμα.

Η εκπαίδευση άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τον φόβο και πολύ γρήγορα κλήθηκε να το κάνει πράξη.

Ήταν εκτός υπηρεσίας όταν είδε έναν άνδρα που είχε τραυματιστεί με τη μηχανή του. Το χέρι του αιμορραγούσε έντονα. Ο Σάββας ασφάλισε βάση πρωτοκόλλου τον χώρο και πλησίασε.

«Μου είπε ότι φοβόταν πολύ το αίμα», διηγείται.

«Του είπα: “Κοίτα εμένα”».

Ευτυχώς, υπήρχε κοντά ένα φαρμακείο. Ο Σάββας έμεινε μαζί του και στη συνέχεια τον συνόδευσε στο νοσοκομείο. Αργότερα, ο τραυματίας τού έστειλε μήνυμα για να τον ευχαριστήσει.

«Το συναίσθημα ήταν τρομερό».

Ένα τέτοιο μήνυμα εξηγεί καλύτερα από οποιονδήποτε ορισμό, το λόγο που κάποιος προσφέρει τον χρόνο του χωρίς αμοιβή. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι οι εθελοντές δεν πληρώνονται.

Για τον ίδιο, πάντως, η εξίσωση είναι απλή: «Περνάμε καλά και βοηθάμε. Είναι μια κατάσταση win-win».

Η σχέση του με τον εθελοντισμό άρχισε στο 3ο Γυμνάσιο Θέρμης, το οποίο θεωρεί πρότυπο σχολείο. Από την Α΄ Γυμνασίου θέλησε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση προβλημάτων της σχολικής καθημερινότητας, όπως οι δυσκολίες στις μετακινήσεις με τα λεωφορεία.

Με τη βοήθεια της υποδιευθύντριας, Μαρίας Σεβαστίδου, δημιούργησαν ένα πρόγραμμα εθελοντών μαθητών-συνοδών λεωφορείων. Ο Σάββας ήταν συντονιστής του για τρία χρόνια και τιμήθηκε με ειδικό έπαινο για αυτό.

«Δεν κάνουμε εθελοντισμό για να φανούμε. Η αναγνώριση, όμως, είναι μια σημαντική ανταμοιβή».

Σήμερα, συμμετέχει σε δράσεις πυροπροστασίας, δενδροφυτεύσεις, περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες και προγράμματα ενεργού πολιτειότητας. Έχει δραστηριοποιηθεί στο Τοπικό Συμβούλιο Νέων Θέρμης, στο MUN του Αριστοτελείου Κολλεγίου και είναι αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ασφάλειας και Πολιτικής Προστασίας, εκπροσωπώντας το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας.