Open House Thessaloniki: 15 χρόνια ανοίγει κλειστές πόρτες
Οι τρεις ιδρύτριες του θεσμού μάς ξεναγούν σε 15 αγαπημένα τους κτίρια
- Βασίλης Σερβετάς
- Αλέξανδρος Αβραμίδης
- 17/11/2026
Κάθε χρόνο, για ένα διήμερο, η Θεσσαλονίκη υποδέχεται τους επισκέπτες της σαν ένα φιλόξενο σπίτι: με την πόρτα ορθάνοιχτη. Με αφορμή τη φετινή 15η διοργάνωση του Open House Thessaloniki, οι τρεις ιδρύτριες ανατρέχουν στην ιστορία του θεσμού και επιλέγουν από πέντε κτίρια που έχουν ξεχωρίσει μέσα στα χρόνια.
Από το 2012, το Open House Thessaloniki ανοίγει δωρεάν στο κοινό δημόσια και ιδιωτικά κτίρια της πόλης, από μνημεία και μουσεία μέχρι γραφεία, σχολεία και κατοικίες. Μας προσκαλεί να ανακαλύψουμε την αρχιτεκτονική που διαμορφώνει την καθημερινότητά μας και να δούμε τη Θεσσαλονίκη με διαφορετική ματιά. Σε κάθε διοργάνωση προσελκύει δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες.
Το Open House γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1992 και σήμερα ζει σε πόλεις σε όλο τον κόσμο· εδώ, όμως, έχει αποκτήσει για τα καλά θεσσαλονικιώτικη προφορά. Η 15η διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί στις 21 και 22 Νοεμβρίου 2026, με παράλληλες δράσεις που θα ξεκινήσουν μία εβδομάδα νωρίτερα. Με αυτή την ευκαιρία, συζητάμε με τα τρία ιδρυτικά μέλη του Open House Thessaloniki: την Τατιάνα Αναγνωσταρά, την Κατερίνα Δουδούμη και τη Ρενάτα Δούμα.
Μας αφηγούνται πώς ξεκίνησαν όλα, μιλούν για τη δική τους σχέση με την πόλη και θυμούνται πέντε κτίρια η καθεμία: 15 στο σύνολο, για τα 15 χρόνια του Open House Thessaloniki.
«Θυμάμαι την αγωνία της πρώτης χρονιάς. Θα αγκαλιάσει η πόλη αυτή την ιδέα; Και μετά ήρθε ο ενθουσιασμός, οι εθελοντές, οι ανοιχτές πόρτες, οι άνθρωποι που ανακάλυπταν την πόλη τους με μια διαφορετική ματιά. Για μένα, το Open House έγινε κάτι πολύ περισσότερο από μια αρχιτεκτονική εκδήλωση. Έγινε τρόπος ζωής, μια γιορτή της πόλης, μια στιγμή που η Θεσσαλονίκη ζωντανεύει και αποκτά παλμό. Είναι μια υπέροχη ευκαιρία να γνωρίσεις, να ανακαλύψεις ξανά και τελικά να αγαπήσεις περισσότερο την πόλη σου. Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του: ότι σήμερα ο κόσμος το περιμένει, το αγαπά και το αισθάνεται δικό του. Έπειτα από δεκαπέντε χρόνια, ο ενθουσιασμός παραμένει και η επιθυμία να ανοίγουμε πόρτες, κυριολεκτικά και μεταφορικά, συνεχίζεται. Γιατί πάντα υπάρχει κάτι καινούργιο να ανακαλύψεις στην πόλη σου».
«Ξεκινήσαμε το Open House στη Θεσσαλονίκη πριν από 15 χρόνια, χωρίς να μπορούμε να φανταστούμε τον αντίκτυπο που έμελλε να έχει αυτή η εκδήλωση στην πόλη και τους κατοίκους της. Ήδη από την πρώτη χρονιά φάνηκε η δυναμική της, όταν, με ελάχιστα μέσα και προβολή, συγκέντρωσε 12.000 επισκέψεις μέσα σε ένα διήμερο, αποτυπώνοντας τη δίψα των Θεσσαλονικέων για πολιτιστικές δράσεις. Πέρα, όμως, από τον αντίκτυπο που έχει η εκδήλωση στην πόλη, αυτό που με συγκινεί ακόμα και σήμερα είναι οι ανθρώπινες σχέσεις που γεννιούνται μέσα από αυτήν. Στα 15 αυτά χρόνια, χιλιάδες άνθρωποι έχουν περάσει από το Open House –μέλη της οργανωτικής ομάδας, εθελοντές, συνεργάτες, επισκέπτες… Και κάπως έτσι, έχουν προκύψει αμέτρητες μικρές ιστορίες: εθελοντές που έγιναν κολλητοί φίλοι ή δημιούργησαν μεγάλες παρέες, άνθρωποι που γνώρισαν μέσα από τη διοργάνωση τους μελλοντικούς συνεργάτες τους, ακόμα και ζευγάρια που γνωρίστηκαν στην ουρά για μια ξενάγηση και κατέληξαν… σε γάμο! Και φυσικά, υπάρχουν οι δικές μας φιλίες, οι σχέσεις που χτίσαμε μεταξύ μας, αλλά και με πολλούς από τους εθελοντές μας. Είναι εντυπωσιακό να βλέπεις πώς μια κοινή αγάπη για την πόλη και την αρχιτεκτονική μπορεί να φέρει κοντά τόσο διαφορετικούς ανθρώπους και να δημιουργήσει δεσμούς που ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια μιας διοργάνωσης. Για μένα, αυτό είναι ίσως το πιο πολύτιμο κομμάτι του Open House: οι άνθρωποι που έφερε στη ζωή μας και οι σχέσεις που συνεχίζουν να μας ενώνουν, χρόνια μετά».
«Το Open House Thessaloniki είναι για μένα κάτι πολύ περισσότερο από μια αρχιτεκτονική διοργάνωση. Είναι ένας διαφορετικός τρόπος να ανακαλύπτω ξανά την πόλη στην οποία μεγάλωσα, να μαθαίνω τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από τις προσόψεις των κτιρίων της και να βλέπω τη Θεσσαλονίκη μέσα από τα μάτια των ανθρώπων που τη σχεδίασαν, την κατοίκησαν και συνεχίζουν να τη διαμορφώνουν. Έπειτα από 15 χρόνια, αυτό που με συγκινεί περισσότερο είναι ότι καταφέραμε να αλλάξουμε, έστω και λίγο, τον τρόπο με τον οποίο οι Θεσσαλονικείς κοιτούν την πόλη τους. Κτίρια που κάποτε προσπερνούσαμε βιαστικά έγιναν αφορμή για συζητήσεις. Χώροι που παρέμεναν κλειστοί άνοιξαν τις πόρτες τους και απέκτησαν μια νέα θέση στην καρδιά μας. Γιατί η αρχιτεκτονική είναι η ιστορία της πόλης, οι κοινωνικές αλλαγές, οι αντιφάσεις της και κυρίως οι άνθρωποί της. Αν κάτι κρατάω από αυτή τη διαδρομή, είναι οι άνθρωποι που γνώρισα, οι συνεργασίες που δημιουργήθηκαν, οι εθελοντές που επιστρέφουν κάθε χρόνο με τον ίδιο ενθουσιασμό και, φυσικά, εκείνες οι στιγμές που βλέπεις κάποιον να μπαίνει σε ένα κτίριο και να βγαίνει με ένα χαμόγελο ενθουσιασμού, έχοντας ζήσει μια εμπειρία που ίσως δεν περίμενε. Αυτή είναι για μένα η μεγαλύτερη ανταμοιβή και ο λόγος που ακόμη μετά απο τόσα χρόνια περιμένω κάθε διοργάνωση με την ίδια ανυπομονησία όπως την πρώτη φορά!»
Διαβάστε επίσης
- Τίνα Αντωνάκου
- Αγγελική Κόγιου
- Βασίλης Σερβετάς
- Τίνα Αντωνάκου














