ta toy boy: «Ο μύθος της Θεσσαλονίκης κάνει καλά τη δουλειά του»

Επιστρέφουν με τρίτο άλμπουμ και ήχο «pure indie pop»

Τους ta toy boy τους γνώρισα για πρώτη φορά το 2018. Ήταν τότε στο ξεκίνημά τους και είχαν μόλις κυκλοφορήσει το πρώτο τους άλμπουμ, This Town. Θυμάμαι πως είχαμε ανέβει σε μια ταράτσα με θέα τη Βαλαωρίτου και το ρολόι της Πλατείας Χρηματιστηρίου, που έχει «παγώσει» ακριβώς τη στιγμή του μεγάλου σεισμού της Θεσσαλονίκης.

Σε αντίθεση με το ρολόι, οι ta toy boy δεν έχουν παγώσει στον χρόνο: έχουν διανύσει πολλά χιλιόμετρα με live τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, και έχουν περάσει αμέτρητες ώρες στο στούντιο. Η όρεξή τους για δημιουργία παραμένει αναλλοίωτη.

Summer Pray: μια πρώτη, «pure indie pop» γεύση από το τρίτο άλμπουμ των ta toy boy.

Ακούγοντας μόλις δύο νότες από το Summer Pray, καταλαβαίνω πως έχει ξημερώσει μια καινούργια μέρα για τους ta toy boy. Η διάθεσή τους είναι πιο φωτεινή και εξωστρεφής, ο ήχος τους πιο άμεσος, πιο pop. Στον πυρήνα, όμως, κρύβεται ακόμη εκείνη η γλυκιά μελαγχολία του πρώτου τους άλμπουμ, με το French Kiss ή το This Town να με τηλεμεταφέρουν στις μεσημεριανές μου εκπομπές στον offradio. Ένα νήμα συνδέει αυτές τις δύο μουσικές εποχές: η αδιαπραγμάτευτη indie ταυτότητά τους.

Οι ta toy boy είναι το τετραμελές πλέον συγκρότημα που ιδρύθηκε το 2018 στη Θεσσαλονίκη από τον Γιώργο Μπέγκα (Five Star Hotel, Liebe) και τον Ηλία Σμήλιο (Mary’s Flower Superhead). Στην πορεία προστέθηκε ο Γιάννης Λιανόπουλος στο μπάσο και, πιο πρόσφατα, ο Θάνος Καζαντζής στα τύμπανα.

Η μουσική τους κινείται στον χώρο της indie pop, με σαφείς επιρροές από τη βρετανική σκηνή και, ειδικότερα, τη Sarah Records, τη μικρή ανεξάρτητη δισκογραφική του Μπρίστολ που ανέδειξε συγκροτήματα όπως οι Field Mice και Orchids. Στις αναφορές τους συγκαταλέγονται ακόμη οι Stereolab, Belle and Sebastian και οι Pulp, με την ιδιαίτερη σκηνική παρουσία και τα gimmicks του χαρισματικού Jarvis Cocker.

Τον Νοέμβριο κυκλοφορεί η τρίτη ολοκληρωμένη δισκογραφική τους δουλειά, η οποία θα προστεθεί στα δύο LP και τα δύο singles που έχουν ήδη παρουσιάσει.

Οι ta toy boy: Από αριστερά: Γιώργος Μπέγκας (φωνή-synth), Ηλίας Σμήλιος (κιθάρα-φωνητικά), Γιάννης Λιανόπουλος (μπάσο) και Θάνος Καζαντζής (τύμπανα).

Οι ta toy boy συνεχίζουν να δημιουργούν στη Θεσσαλονίκη, μια πόλη με έντονη μουσική ταυτότητα, που έχει γεννήσει μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα του ελληνόφωνου ροκ (από τις Τρύπες, τα Ξύλινα Σπαθιά και τα Μωρά στη Φωτιά μέχρι τη νεότερη γενιά καλλιτεχνών) και αποτελεί σημείο αναφοράς για την εγχώρια ανεξάρτητη μουσική.

«Εμείς νιώθουμε πως συνεχίζει να υπάρχει μια μουσική ενέργεια στην πόλη. Ο μύθος κάνει καλά τη δουλειά του και συντηρεί τον ρομαντισμό που μας βοηθάει να δημιουργούμε».

Αν επιχειρούσε κανείς έναν παραλληλισμό με μια αγγλική πόλη, αυτή ίσως να ήταν το Μπρίστολ. Όχι επειδή οι δύο σκηνές μοιάζουν ηχητικά, αλλά επειδή και στις δύο περιπτώσεις η απόσταση από το μουσικό κέντρο επέτρεψε την ανάπτυξη αυτόνομης καλλιτεχνικής ταυτότητας.

Όπως το Μπρίστολ ανέπτυξε τις δικές του ανεξάρτητες σκηνές και δισκογραφικές, έτσι και η Θεσσαλονίκη διατήρησε μια κουλτούρα συνεργασίας, μικρών συναυλιακών χώρων και δημιουργικής ανεξαρτησίας, μέσα στην οποία συνεχίζουν να ανθίζουν νέα συγκροτήματα όπως οι ta toy boy.

Όταν τους ζητώ να διαλέξουν τα σημεία της Θεσσαλονίκης που συμπυκνώνουν την ιστορία τους, τα παιδιά επιλέγουν το παλιό Pasta Flora Darling, το ιστορικό De Facto και το εμβληματικό Residents, μαγαζιά με χαρακτήρα στα οποία οι ίδιοι έχουν κάνει dj sets και έχουν περάσει αμέτρητα βράδια με την παρέα τους.

«Φέρνω στο νου μου μια εποχή που έπαιζαν μουσική στο Pasta Flora Darling τις Παρασκευές οι Begas Bros (ο Γιώργος Μπέγκας και ο αδερφός του, Θάνος) και τα Σάββατα εγώ», θυμάται ο Ηλίας. «Μαζευόμασταν λοιπόν η ίδια παρέα, Παρασκευές και Σάββατα, και καταλήγαμε στο Residents. Ήταν δύο συνεχόμενες βραδιές γεμάτες γέλιο, μουσική και heavy drinking… και πίστεψέ με δεν το βαρεθήκαμε ποτέ και ήμασταν πολύ πιστοί στο πρόγραμμα!».

Ακόμα κι αν η Θεσσαλονίκη διατηρεί τη φήμη της «μουσικομάνας» που αναδεικνύει καλλιτέχνες, η πορεία μιας ανεξάρτητης μπάντας στην Ελλάδα παραμένει δύσκολη υπόθεση. Πόσο έχουν αλλάξει όμως τα πράγματα την εποχή του streaming και των social media;

Για τους ta toy boy, η πραγματικότητα δεν διαφέρει ιδιαίτερα από εκείνη πριν από δέκα χρόνια. Όπως λένε, η επιβίωση μιας ανεξάρτητης μπάντας εξακολουθεί να απαιτεί επιμονή, αγάπη για τη μουσική και πολλή προσωπική προσπάθεια, παρά τις μικρές αφορμές αισιοδοξίας που εμφανίζονται κατά καιρούς.

Η μετάβαση στην εποχή του streaming δεν έχει επηρεάσει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούν και παρουσιάζουν τη μουσική τους. Διατηρούν διακριτική παρουσία στις ψηφιακές πλατφόρμες και στα social media, όμως κάθε νέα δουλειά τους κυκλοφορεί πάντοτε και σε βινύλιο.

«Αυτό είναι που περιμένουμε πάντα να πιάσουμε στα χέρια μας και να μείνει στη δισκοθήκη μας».

Η τελευταία τους κυκλοφορία είναι το Summer Pray, ένα από τα οκτώ κομμάτια του νέου τους δίσκου που θα κυκλοφορήσει τον Νοέμβριο. Με κάθε νέα δουλειά, υπάρχει η προσδοκία το κοινό να ακούσει κάτι διαφορετικό, μια ανάγκη ανανέωσης που συχνά γίνεται πιεστική για τα συγκροτήματα.

Οι ta toy boy, ωστόσο, δεν βλέπουν την εξέλιξη ως αυτοσκοπό.

«Η ανάγκη να ανανεώνουμε διαρκώς τον ήχο μας υπάρχει και φαίνεται από δίσκο σε δίσκο. Παρ’ όλα αυτά, δεν γίνεται με τρόπο επιτηδευμένο, αλλά είναι πάντα αποτέλεσμα πειραματισμού στο στούντιο. Η ταυτότητά μας όμως είναι πάντα ξεκάθαρη».

Το Summer Pray, όπως λένε, είναι «pure indie pop» και δίνει μια πρώτη γεύση από την αισθητική του νέου άλμπουμ.

Οκτώ χρόνια μετά την πρώτη μας συνάντηση, τους ζήτησα να ταξιδέψουν νοερά στον χρόνο και να μιλήσουν στον νεότερο εαυτό τους. Η απάντησή τους ήταν απλή: «Κάνετε αυτό που θέλετε και το κάνετε υπέροχα».

Τι παραπάνω να ζητήσει κανείς;

#TAGS

Μουσική Τέχνες