Ορέστης Χιώτης: O Θεσσαλονικιός καλλιτέχνης που μιλά για το σύνδρομο Down μέσα από την τέχνη

«Θέλω να γίνω μεγάλος ζωγράφος, δεν έχουν κάποιο λάθος τα όνειρά μου»

Απέσπασε το πρώτο βραβείο στις Βρυξέλλες με το podcast «Art Syndrome: Μανιφέστο», στο οποίο μιλάει για το πώς είναι να ζεις με σύνδρομο Down. Ζει στη Θέρμη Θεσσαλονίκης, ζωγραφίζει καθημερινά, εμπνέεται από τη μουσική, γράφει ιστορίες και ποιήματα, αγαπά τη φύση και συγκινείται όταν μιλάει για παιδιά με αναπηρίες. «Με επηρεάζει πολύ όταν βλέπω αυτά τα παιδιά, άλλο με το καροτσάκι του, άλλο με μπαστούνι. Θέλω να τα βοηθάω», λέει.

Πηγή χαράς για τον 30χρονο Ορέστη Χιώτη είναι η δουλειά του. Η ζωγραφική. Ζωγραφίζει κάθε μέρα με συνέπεια. Παίρνει έμπνευση από τη μουσική. Η μουσική του δίνει εικόνες, σχήματα, χρώματα. «Όλα όσα κάνω συνδέονται με τη μουσική». Πικάσο, Κλιμτ και Μουνκ είναι οι αγαπημένοι του δημιουργοί. Για τον Ορέστη Χιώτη, η ζωγραφική δεν είναι χόμπι, ούτε επάγγελμα με τη στενή έννοια. Είναι τρόπος ύπαρξης.

Η κλασική μουσική και ιδιαίτερα ο Πολωνός συνθέτης Φρεντερίκ Σοπέν, που ακούει καθημερινά όταν δουλεύει, του δίνει χαρά και αγάπη, ενώ συμβουλεύει τη μητέρα του, Μαρία Μίτιντζη, όταν είναι αγχωμένη, να ακούει Μότσαρτ για να ηρεμήσει. «Μάνα αθόρυβη» είναι ο τίτλος του ποιήματος που συνοδεύει τη ζωγραφιά της μητέρας του…

Από το ηχείο περνούν επίσης έντεχνο, ροκ, τζαζ και μπλουζ. Ξεχωριστή θέση στην ψυχή του έχει ο Δημήτρης Μητροπάνος και ξεκουράζεται παίζοντας ντραμς.

Αγαπάει πολύ όλα τα χρώματα και τα έργα του χαρακτηρίζονται από εντάσεις και ποικιλία χρωμάτων, αλλά το αγαπημένο του είναι το μαύρο. «Το μαύρο δίνει πάθος και το κόκκινο πόνο. Όλα τα άλλα συνδέονται μαζί», λέει.

Σε αντίθεση με τους περισσότερους καλλιτέχνες που διστάζουν να ξεχωρίσουν τα έργα τους — τα παιδιά τους, όπως συνηθίζουν να τα λένε — ο Ορέστης έχει αγαπημένο του έργο. Ένα πολύχρωμο μονοπάτι, το οποίο, όπως εξηγεί, «βγάζει σε μια πόρτα, που ανοίγοντάς την βρίσκεις τον εαυτό σου».

Η θεματολογία του περιστρέφεται γύρω από έννοιες όπως η ελπίδα και η δικαιοσύνη. Στα έργα του συναντά κανείς ηφαίστεια, λουλούδια, πουλιά, δέντρα-φύλακες. Η σχέση του με τη φύση είναι έντονη. Τον εμπνέουν η θάλασσα, ο αέρας, η βροχή, οι ήχοι τους.

Έχει γράψει και εικονογραφήσει δύο βιβλία: το «Οι Νεκροζώντανοι» — που πηγαίνει για 2η έκδοση —, το «Από την τέχνη στη ζωή», και κυκλοφόρησε πρόσφατα το «Τα όνειρά μου. Τα σχέδιά μου», το οποίο περιλαμβάνει σχέδια του Ορέστη Χιώτη και κείμενα του δασκάλου και φίλου του, εικαστικού Γιάννη Σταμενίτη.

Η διάθεσή του για δημιουργία είναι αστείρευτη. «Ακόμη και όταν πάει να κοιμηθεί, όλο και κάτι σκιτσάρει», λέει η μητέρα του.

Αξιοποιεί όλο το πλούσιο αυτό υλικό, μετά και από την παρότρυνση του Γιάννη Σταμενίτη.

«Να μάθεις να μην πετάς τίποτε. Ούτε σχέδια, ούτε όνειρα», ήταν η συμβουλή του δασκάλου, την οποία ακολουθεί πιστά και έχει γίνει χάρτης ζωής για τον Ορέστη.

Σχέδια στον καμβά, τυπωμένα σε τσάντες, ημερολόγια, ρούχα και κοσμήματα, ποιήματα και ιστορίες γίνονται πηγή ζωής για τον ίδιο και έμπνευσης για τους άλλους.

Ονειρεύεται να μη σταματήσει να ζωγραφίζει, να βγάζει καινούργια σχέδια. «Θέλω να γίνω μεγάλος ζωγράφος. Δεν έχουν κάποιο λάθος τα όνειρά μου», λέει.

Η καλλιτεχνική του ζωή δεν περιορίζεται στην ατομική έκφραση.

Το μεγάλο άνοιγμα έγινε με την πρώτη ατομική του έκθεση, που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2022 στην γκαλερί «Ρω».

Την ίδια εποχή πρωταγωνίστησε — μαζί με την Άννα Μαρία και τη Μαρία — στο ντοκιμαντέρ του Αργύρη Λιάπη «+1», που προβλήθηκε την ίδια χρονιά στην πλατφόρμα του 24ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Εδώ και χρόνια συμμετέχει στο Comic Con, που φέτος θα πραγματοποιηθεί για 10η χρονιά από τις 8 έως τις 10 Μαΐου 2026, στο Συνεδριακό Κέντρο «Ι. Βελλίδης» και στα Περίπτερα 5 και 6 της ΔΕΘ-Helexpo, ενώ πραγματοποιεί και εργαστήρια για άλλα παιδιά, μοιράζοντας έτσι την εμπειρία του με τρόπο άμεσο και ουσιαστικό, απολαμβάνοντας και τον ρόλο του δασκάλου.

Ο Ορέστης Χιώτης επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο Castival, το διεθνές φεστιβάλ podcast, που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες τον Σεπτέμβριο του 2025, με το έργο του «Art Syndrome – Ένα προσωπικό μανιφέστο», το οποίο απέσπασε το πρώτο βραβείο.

Το φεστιβάλ διοργανώθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Window Youth με την Action Synergy και το podcast του Ορέστη δημιουργήθηκε σε συνεργασία της Action και του Nevrona, ενός οργανισμού που στηρίζει καλλιτέχνες με αναπηρία με στόχο την ανάδειξη του έργου τους και την επαγγελματική τους ενδυνάμωση.

Το μανιφέστο «Art Syndrome» είναι μια προσωπική αφήγηση για την ταυτότητα, την ισότητα, την τέχνη και τη σιωπή που καμιά φορά λέει περισσότερα από τις λέξεις. Μιλά για το πώς είναι να ζεις με σύνδρομο Down και για τη δημιουργία ως τρόπο κατανόησης.

Ο Ορέστης Χιώτης συμμετέχει ενεργά σε σημαντικές καλλιτεχνικές διοργανώσεις την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2026, παρουσιάζοντας το έργο του μέσα από διαφορετικά εκφραστικά μέσα και προσεγγίσεις.

Στο 4ο Nevronas FESTival, που θα πραγματοποιηθεί από τις 17 έως τις 19 Απριλίου 2026 στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων, λαμβάνει μέρος ως ένας από τους δημιουργούς της έκθεσης ζωγραφικής «Εσωτερικά τοπία».

Παράλληλα, έχει σχεδιάσει το έργο της κεντρικής αφίσας του φεστιβάλ, το οποίο αναδεικνύει τη δυναμική της τέχνης να γεννά φως μέσα από το σκοτάδι και να συνθέτει το διαφορετικό σε ένα ενιαίο σύνολο — μια ιδέα που ευθυγραμμίζεται με τη φιλοσοφία της διοργάνωσης.

Το Nevronas FESTival «Πρόσβαση στην Τέχνη… Νόημα στον Πολιτισμό!» ενώνει δημιουργούς με και χωρίς αναπηρία μέσα από 13 συμπεριληπτικές εκθέσεις και παράλληλες δράσεις, αναδεικνύοντας τη σημασία της ισότιμης πρόσβασης στην τέχνη και τον πολιτισμό.