Περίεργο; Αναμφίβολα, αν αναλογιστεί κανείς ότι διανύουμε την περίοδο κυριαρχίας «εύκολων» βιβλίων περί θετικής σκέψης, αυτοβελτίωσης και γρήγορου πλουτισμού σε πολλές λίστες με ευπώλητα στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Θα ήταν επομένως άστοχο να κατατάξουμε την Καίτη Καραμπελιά στην κατηγορία των συνηθισμένων αναγνωστών. Εντάσσεται όμως σε αυτή των νεότερης ηλικίας βιβλιόφιλων που επιμένουν να επιλέγουν τη χάρτινη από την ψηφιακή βιβλιοπαραγωγή.
Έχει επιλέξει να μην πτοηθεί από το δυσμενές οικονομικό κλίμα. Και παρά τις δυσκολίες, να ξοδεύει ένα μέρος του εισοδήματός της σε «χάρτινα» διαμάντια προκειμένου να χτίσει και να συντηρήσει τη βιβλιοθήκη της καρδιάς της.
Εκεί, όπου ακόμη και μια γενναιόδωρη έκπτωση είναι αδιάφορη, καθώς αδυνατεί να αντισταθμίσει το ποιοτικό όφελος μιας εξαιρετικής αγοράς.
«Θέλω να τα έχω στη συλλογή μου, θέλω να τα δώσω στα παιδιά μου, όπως ο πατέρας μου, μου έδωσε τα δικά του. Δεν θα τα άλλαζα με τίποτα αυτά τα βιβλία. Αγοράζεις γνώσεις, εμπειρίες, και σου μένουν ιστορίες που δεν μπορείς να τις βρεις πουθενά αλλού».