Μια ολόκληρη ζωή στα Λουλουδάδικα

Ο Νίκος Σισμανίδης δουλεύει από το 1962 στο πιο ευωδιαστό σημείο της Θεσσαλονίκης

Από τα Λουλουδάδικα, στη συμβολή των οδών Βασιλέως Ηρακλείου και Κομνηνών, περνούν καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι. Καμιά φορά σταματούν για μια στιγμή να αγοράσουν λουλούδια για τους αγαπημένους τους. Συχνότερα, απλά κοντοστέκονται για να μυρίσουν τα άνθη ή να βγάλουν φωτογραφίες, προτού χαθούν μέσα στο Καπάνι.

Ο Νίκος Σισμανίδης ξεκίνησε μεροκάματα στα Λουλουδάδικα το 1962 – 64 χρόνια στα λουλούδια. Είναι ο ιδιοκτήτης τριών από τις τέσσερις εναπομείνασες επιχειρήσεις που συγκροτούν αυτό το χρωματιστό συγκρότημα. Με νοσταλγία θυμάται ότι στο παρελθόν λειτουργούσαν μέχρι και έντεκα καταστήματα, τότε κολλητά στους τοίχους του γειτονικού Γιαχουντί Χαμάμ, τα οποία έκλεισαν ή συγχωνεύτηκαν.

Τα πρωινά, ο Νίκος δούλευε μεροκάματο στα Λουλουδάδικα και το βράδυ πήγαινε στο νυχτερινό Γυμνάσιο. Αργότερα, σπούδασε Τοπογράφος Μηχανικός.

«Από τα λουλούδια έβγαζα 20.000 δραχμές τον μήνα. Αφού τελείωσα τη σχολή και πήγα στην Τοπογραφική Υπηρεσία, τον πρώτο μήνα μου έδωσαν 2.800 δραχμές. Ούτε που πήγα να πάρω τον μισθό».

«Τις Πέμπτες έρχονται λουλούδια από Ιταλία, και Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο έρχονται ελληνικά λουλούδια». Καμιά φορά, ανάλογα με την εποχή και την κίνηση της Αγοράς, o Νίκος παραλαμβάνει και Τετάρτες και Παρασκευές -κάθε μέρα φρέσκα λουλούδια.

«Άσε τα δικά σου!», φωνάζει η Κικίτσα, γυναίκα του Νίκου, «και πες στο παιδί για τα λουλούδια και την ιστορία μας». «Θα τα βρει όλα στο ντοσιέ», της απαντάει ο Νίκος, ένα βιβλίο γεμάτο εικόνες αρχείου, συνυφασμένες με την ιστορία της Θεσσαλονίκης.

Γεννημένος στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ο Νίκος είναι πλέον κάτοικος Πυλαίας. Κάθε Δευτέρα, αφού καταφέρει να βρει παρκάρισμα στο πολύβουο κέντρο της πόλης, παραλαμβάνει μια μεγάλη παραγγελία λουλουδιών από Ολλανδία και Εκουαδόρ:

«Τις Πέμπτες έρχονται λουλούδια από Ιταλία, και Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο έρχονται ελληνικά λουλούδια». Καμιά φορά, ανάλογα με την εποχή και την κίνηση της Αγοράς, παραλαμβάνει και Τετάρτες και Παρασκευές. Κάθε μέρα, φρέσκα λουλούδια.

Ενώ συζητάμε, ο Νίκος καθαρίζει ένα μάτσο φρέζες. Μου εξηγεί πως τα λουλούδια αλλάζουν διαρκώς μέσα στο έτος, ανάλογα με την εποχή. «Εκτός από το τριαντάφυλλο. Το τριαντάφυλλο είναι ο βασιλιάς».

Η καλύτερη εμπορικά μέρα για τους ανθοπωλες είναι με διαφορά η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου: «Ακολουθούν η ημέρα της Γυναίκας και η γιορτή της Μητέρας», προσθέτει ο Νίκος. «Στη γιορτή του Πατέρα δεν πουλάμε πολύ: γιορτάζει ο χαμάλης».

«Αγοράζει ο κόσμος λουλούδια;», ρωτάω τον Νίκο, πιστεύοντας πως η κηδεία των ανθοπωλείων έχει τελεστεί επί κιλλίβαντος πυροβόλου. Με βεβαιώνει πως όχι μόνο υπάρχει δουλειά, αλλά και πως οι καλύτεροί του πελάτες είναι νέοι άνθρωποι.

«Αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό» λέει, κοιτάζοντας τον γιο του, ο οποίος συνεχίζει την ανθοκομική παράδοση της οικογένειας.

Πριν από λίγο καιρό μιλούσα με μια φίλη μου ανθοπώλη. Μου είπε πως είναι θλιβερό να μην αγοράζουμε λουλούδια γιατί θα πεθάνουν —ποιος δεν θα πεθάνει άλλωστε;— και πως δεν υπάρχει γυναίκα που δεν θα χαρεί αν της χαρίσεις ένα μπουκέτο λουλούδια.

Μετά από ώριμη σκέψη, κι αφού γνώρισα τον κατάλληλο άνθρωπο, τον ρώτησα: «Κύριε Νίκο, τι μπουκέτο λουλούδια μου προτείνετε;». «Φρέζες, νεραγκούλες, ανεμώνες και τουλίπες. Ένα χαρούμενο μπουκέτο, ένα μπουκέτο εποχής».

#TAGS

Featured Γειτονιές Ιστορικά καταστήματα Λουλουδάδικα